pinterest

Posts tonen met het label Emigreren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Emigreren. Alle posts tonen

maandag

Bijna perfect.

Na enkele jaren het tweede weekend van Oktober in Vianden te zijn geweest op de notenmarkt,
hadden we bedacht om dit jaar een keer wat eerder te gaan zodat we nog wat mooi najaarsweer konden genieten, de verse appels konden plukken en uiteraard verse noten.

We boekten een huisje in Schonberg, op 100 km van Vianden, vlakbij of eigenlijk midden in de Vulkaaneifel. Het leuke van booking.com is dat je, eenmaal in het systeem, steeds de leukste aanbiedingen krijgt voor de plaatsen waar je eerder op hebt gezocht en zo kan je voor een minimaal budget een weekendje weg.

Vrijdag vertrokken we rond een uur of 15.00 en om 19.00 waren we bij onze plaats van bestemming. We hadden een huisje met kitchenette en kochten in de supermarkt nog snel wat avondeten.
Schweinenacken, zuurkool en rosti en zaten we voor 10 euro,  een half uur later  te smullen.

Na het eten een kopje koffie gezet en buiten op het bankje van de omgeving genoten.


Zaterdag zijn we in alle vroegte met een kofferbak vol lege tassen vertrokken naar Luxemburg om noten en fruit te plukken.
Vorig jaar hadden we een plaats ontdekt waar een compleet veld in onbruik was geraakt en waar we tassen vol met peren, appels en noten hebben geraapt. Vol goede moed gingen we daar weer heen en hadden in no time drie big shoppers vol heerlijke appels. De noten waren nog niet zo ver dat ze al op de grond lagen en langs de doorgaande wegen hadden we niet zoveel moed om daat aan takken te schudden of met stokken in de bomen te slaan, we hebben dit jaar dus niet zoveel noten kunnen rapen, maar ja je kan niet alles hebben. De beloofde stoofperen van vorig jaar waren helemaal nergens te bekennen, net als de pruimen. Als vervanging hebben we maar een struik met rozebottels leeggeplukt. Met in de diepvries drie zakken vlierbessen en een diepvrieszak vol bramen, hebben we meer dan genoeg om straks met de sapextractor een litertje of 40 sap voor limonade, wijn en jam te gaan maken.
De sapextractor heb ik nu een jaar of 5 en ieder jaar ben ik weer dolgelukkig dat ik die heb aangeschaft. Je hebt een veel grotere sap opbrengst, het is meteen steriel en je hoeft niet te zeven of te knoeien. Alleen de flessen schoonmaken en het liefst de extractor op de houtkachel en het huis ruikt  lekker naar vers fruit, hout en gezelligheid, terwijl je alleen maar af en toe een flesje vult met sap en dat ding zelf het werk verder doet. Van de overgebleven most in de extractor kan je zelfs ook nog wijn maken, je verspilt dus helemaal niks.
We reden terug door de Vulkaan Eiffel en via een omleiding kwamen we in een dorpje waar een rommelmarkt was. Natuurlijk gingen we even kijken en liepen een rondje door het dorp. Als je al een jaar of 5 naar huisjes aan het kijken bent, dan is het alsof je er een extra zintuig voor krijgt en zodoende stonden we even later bij een burcht met een fantastisch uitzicht. Met het huisjes-kijken-droomhuis-virus reden we terug door de prachtige omgeving en,

 besloten we dat we zondag terug zouden rijden via ons droomhuis wat we een paar weken terug hadden gezien op de Trovit-huizen-app.

De kofferbak was gevuld met gratis fruit.
De voorraad drank, tabak en benzine voor een prikkie aangevuld, dus die 400 kilometer omrijden hadden we er op voorhand al uit.

Bij de Weser aangekomen hebben we de auto geparkeerd en gekeken hoe groot dat Grundstuck nu werkelijk was. Met google maps kom je een heel eind maar in het echt is, een afstand wat je loopt en ziet, toch net even anders dan vanaf een plaatje.



 We wisten dat het huis direkt aan de weg lag  tussen de kalkwerken en de krachtcentrale.
Het huis heeft een grondstuk van 10.000m3 en ligt pal aan de Weser. Het grondstuk is smal en staat vol met appel-peren-en notenbomen. Daarvoor hadden we dus niet naar Luxemburg gehoeven.
We liepen lang de weg om te kijken waar boomgaard ophield en dat was een ruime 600 meter verderop wat betekent dat de lap grond gemiddeld 15 meter breed is op een schuine helling. De boomgaard was oud, overwoekerd en totaal onbegaanbaar tegen de schuine helling aangeplakt.
Vanaf de drukke doorgaande weg, ligt een fietspad met daarnaast een in onbruik geraakt spoor en direkt daarnaast een 15 meter afgrond naar de Weser waarop de boomgaard staat.


Tegenover het huis konden we zo de bos in wandelen.


Het huisje zelf was niks bijzonders.


Het uitzicht was inderdaad magnifiek. Eigenlijk was het precies zo als we ons hadden voorgesteld. Het is een huis, omgeving, grondstuk, boomgaard, alleenligging, uitzicht, infrastructuur, werkgelegenheid, mogelijkheid tot zelfvoorziening, afstand tot Nederland en prijs waar we van dromen, en toch is het 't net niet. Het ligt te dicht aan de (drukke)weg, de boomgaard ligt te scheef. Als er de mogelijkheid is om het veld naast de woning aan de andere kant erbij te kunnen kopen aanwezig is, dan zijn we verkocht. Als, .... eh, als we NU het geld zouden hebben en als het NU zou kunnen.


Helaas.
Of gelukkig, kunnen we nog een paar jaar van die heerlijke weekendjes weg en steeds dichter bij ons ultieme droomhuis komen.

donderdag

Dream on

Terwijl ik de afgelopen weken druk was met planning en voorbereiding van het trouwfeest, was man alweer in zijn dromen aan het klussen aan onze toekomst, ooit, in Duitsland.  Bij een trouwerij hoort een huwelijksreis en omdat we eigenlijk al een jaar niet samen weg waren geweest, voor ons ook een noodzakelijke reis. Man had dus al was huisjes gespot in de regio waar we vakantie gingen vieren en met de camera in de aanslag gingen we ouderwets op pad. Huis nummer een was een van de 11 miljoen leegstaande huizen in Duitsland, gelukkig keus genoeg.

Een proefritje van 2000 kilometer leerde dat de nieuwe auto nogal wat olie nam en rare bijgeluiden maakte.

Dat niet alle huizen op internet te vinden zijn is erg jammer, dit huis stond om de hoek bij het eerste en was een stekje waar we ons meteen helemaal op ons gemak voelden, niet te vinden helaas. De ligging, ruimte en tuin zou net  aan de wensen kunnen voldoen, maar zonder prijs en gegevens over koop of sloop erg lastig om in te schatten of we er werkelijk iets mee kunnen.

Nog geen kilometer verderop in een bocht stond alweer een giga pand met grote tuin en werelds uitzicht, ook deze was niet te traceren op het net.
Een paar dagen later reden we wat rond en vanuit mijn ooghoek zag ik dit huis! In een dalletje met een giga grundstuck, de deur was geforceerd en binnen was alles eruit gesloopt.

Dit pand stond op een 150 meter er van af, ook leeg, en daarachter een schietvereniging. In de hoop dat de eigenaar van de schietvereniging ons meer kon vertellen over het leegstaande pand, hebben we er wat rondgewandeld en gezocht om een teken van leven. Helaas hebben we niemand kunnen vinden en bedachten om in het volgende dorp om informatie te gaan zoeken.

Doorgereden naar Stolberg, als de vakwerkhuisen wat onderhouden zijn en hier en daar een bloemetje, krijg je een idee hoe we het plaatje voor ons zien. Een beetje verbouwen vinden we leuk en dit soort huizen zijn met natuurlijke materialen uit de omgeving gemaakt, wat betekent dat het niet idioot duur hoeft te zijn, maar wel duurzaam.

Hier word je toch helemaal blij van?

Ook het (zoveelste) stationsgebouw stond leeg, geen makelaar te vinden, een dorp vol bejaarden, het hele dorp is na de Wende schitterend opgeknapt en onderhouden. Het schijnt het geboortedorp van Juliana van Stolberg te zijn, de moeder van Willem van Oranje. (deja-vu, kwamen we die niet al eens  tegen in Vianden?) En kwamen we niet op onze eerste vakantiedag op zoek naar wat eten een clubgenoot van vrienden van ons tegen die uitbater van een hotel verderop was? De wereld is klein, echt klein. En Duitsland met 11 miljoen lege huizen ligt om de hoek. Per dag vertrekken 395 Nederlanders uit kil, koud, verhard en hufterig Holland om onder andere in Duitsland ( en scandinavie als goede tweede) in rust en respect met mens en natuur te gaan wonen.In Stolberg vonden we wel iets anders, iets waar we helamaal niet naar zochten. Twee vakwerkhuisjes in redelijke staat, midden in de straat, zonder grond. Maar wel leuk als uitvalsbasis om gericht te gaan zoeken naar ons droomhuis en de lokale bevolking te leren kennen. Misschien, heel misschien gaan we een bod doen en onze volgende vakanties daar doorbrengen. Van de buren zullen we geen last hebben en het massatoerisme is ver te zoeken, maar oh oh wat een schitterend dorp! Op een paar kilometer van de Harz en Thuringen, tussen paradijselijke steden als Quedlinburg en Wernigerode, ski- gebied op rij-afstand..... Wauw! En dat op 4 uur rijden van thuis. Het huis in het dalletje lag om 18.00 uur al volledig in de schaduw en ik wil toch echt, later als ik groot ben, de zon in mijn grote achtertuin zien ondergaan met heuvels en bos en beekje en koeien in de verte.

Het eten midden in de vrije natuur, een uur nagenieten in het zonnetje zonder een mens te zien, dat is genieten met een grote G. En dan behalve een tas boodschappen, een dolk en een brandertje bedenken waar je de sla in gaat doen? Toppunt van recyclen. Voor navigatie en internet om huizen te lokaliseren moesten we het een en ander aanschaffen in de grote Markt waar je nog net niet gek wordt als je tussen de overload van te veel van hetzelfde niet weet wat je moet kiezen, en heb je, wanneer je spontaan besluit te gaan picknicken,  twee niet stuk te krijgen plastic verpakkingen in je auto liggen die prima dienst doen als slabakje. Nee ik ben Toch Niet Gek.


Nomnom, en wie heeft bestek nodig, als je een stuk schwarzwalder schinken of een broodje gebruikt om je vingers niet te verbranden? We hebben de smaak weer te pakken. To be continued...

maandag

Ut is sa as ut is want as ut oars wie, wie ut net sa west

Soms heb je van de periodes dat alles lukt. Alles gaat goed en je kan alles aan.
Ergens naar toe leven is leuk, een doel hebben, bezig zijn. Zonder verwachtingen.
Want zoals een favoriet gezegde, ut komt sa as ut komt en ut komt altiid oars, is dat nu ook het geval.

En mijn haar dat wil ik groen

M'n boodschappen nog doen
En straks de vuile was
M'n haar dat wil ik groen
Maar dat kan morgen pas
Check!

De huur nog overmaken
En de tandarts zometeen
Naar Valkenburg of Aaken
Waar moet ik dit jaar nou weer heen
008 Bellen
Had ik dat boek nou uit of niet
Girokaarten bijbestellen
Vergeet de vuilniszakken niet
Die afspraak was veranderd
En, oh, verrek, dat feest
Naar de nieuwe van Fellini
Ben ik gelukkig al geweest
Ik ben geweest


Oh ja, de tandarts




Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet de zon in Japan onder zien gaan
Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet het oerwoud eens in bloei zien staan



Met m'n vriendin moet ik praten
Over de rol van man en vrouw
Sinterklaasgedichten maken
Hoewel, het is pas juni nou
De krant ligt nog te wachten
Ik moet wat doen aan sport
Slapeloze nachten
Want de dagen zijn te kort
Ze zijn te kort


Dat hoeven we gelukkig allemaal niet, de dagen zijn wel kort maar daar slapen we niet minder om.
Voor ik het vergeet, tussen het wijnbrouwen, opruimen, stapelen etc, etc, etc, vond ik nog even tijd om met mijn toen nog niet groengeverfde dochter even bij de Fryske fashion dei langs te gaan. Dat had Jenny met de groene tanden even superleuk geflikt. (en wij hebben goed gescoord!). Dank daarvoor, voor twee euro de rommel uit de kast en genoeg leuks er weer in, om de komende herfst er als nieuw uit te zien.




Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet nog eens wat jatten van een Italiaan
Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet nog zwemmen in de Stille Oceaan

Check!

M'n bed moet ik verschonen
Ik moet naar de WC
Belastingformulieren
Te laat zo'n week of twee
Ik zou langs bij haar vanavond
Of kwam ze nou bij mij
M'n agenda moet ik bijhouden
Maar ik heb te weinig tijd
Te weinig tijd


Ok, ok, dat bed, bij mensen langsgaan doen we toch nooit en gelukkig komt hier nooit een harses, dat scheelt tijd.
Agenda heb ik niet, die moet ik eerst winnen bij de Landleven actie (dan nog schrijf ik er nooit iets in maar die agenda leek me wel leuk voor de handige tips en recepten gezien we als het huis ooit verkocht raakt, we in Duitsland geheel zelfvoorzienend willen leven).

Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet nog hinkstapspringen op de maan (zou niet weten waarom??.
Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet hier ooit nog eens vandaan






Ik moet de zon in Japan onder zien gaan
Ik moet het oerwoud eens in bloei zien staan
Ik moet nog eens wat jatten van een Italiaan
Ik moet nog zwemmen in de Stille Oceaan
Ik moet nog hinkstapspringen op de maan

Ik moet hier ooit nog eens vandaan

In mijn voortuin staat het oerwoud in de bloei,
Van een Italiaan heb ik wel eens wat gejat (een aansteker ofzo)
Ik haat zwemmen
En de zon ziet er in Japan vast niet anders uit dan waar dan ook.
Op de maan heb ik niks te zoeken dat betekent dat we niet zoveel meer hoeven te doen
Behalve.

Hier ooit nog eens vandaag

(ok en mijn haar nog groen, beloofd is beloofd)
 

woensdag

Fortuna

Geluk is harmonie tussen de omstandigheden en de behoefte (Nicolaas Beets)

En dan.......................
Ben je een paar eeuwen terug in de tijd. Ik kan niet in woorden beschrijven hoe ik overstroomde van geluk. Een paradijs op aarde.Prachtige historische panden. Buitengewoon mooie natuur.
Stilte.

Echte stilte....

We zijn er bijna

 Door een wazig autoraampje foto´s maken valt niet mee, toch kan ik het niet laten. Onderweg is zoveel moois te zien dat ik op een dag wel 200 foto´s maak. Steeds wisselen van lens en snel snel levert wel eens wat stof, stippen en strepen op. Nu kan  ik de foto´s een voor een gaan bewerken en ze lekker gelikt hier plaatsen maar dan ben ik daar weer dagen mee bezig.

dinsdag

Op de bonnefooi

Na het bekijken van de huizen die op ons lijstje stonden, stapten we om half acht we weer in de auto met een hongerige maag. Eerst maar eens wat eten en besluiten waar we een hotel zouden zoeken.

maandag

Last but not least

Om 19.00 kwamen we bij het laatste huis van de lijst. Het kersje op de taart. Een heul groot huis met 7 kamers en 6000m² grond. Monumentenzorg, gedeeltelijk gesaneerd, Nieuw dak, gewelven kelder, privĆ© tuin, leuk dorp. Een snoepje. Alleen die koeien voor het raam?

Pot met Goud






ls je de regenboog wilt, krijg je de regen erbij. (Arabisch gezegde)
Toch hebben wij de hele dag geen regen gezien, regenbogen des te meer.









Vakwerk

€ 6000,- 8 kamers, 2.075m² grundstück, dat moesten we natuurlijk zien.

Oud krot

 Het was al een jaar geleden dat we voor het laatst op huizenjacht zijn geweest.

Nu het ongelofelijk pokkeweer was en we toch niet zoveel in de tuin of met de verbouwing zouden gaan doen, werd het de hoogste tijd om weer eens op speurtocht.

Dit keer maar eens in een andere hoek kijken, iets dichter bij huis omdat er niet zoveel tijd was.

Zo kan het ook, of niet?

Hoe, wie, wat, waar??? | 


Weer een leuk verhaal van een emigrante

woensdag

donderdag

Emigreren voor beginners | Radio Netherlands Worldwide

Henrico Prins (zie ook zijn blog, rechts), schrijft over zijn ervaringen rond emigreren.

Via de link onderaan kan je het boek bestellen.

Op de website van de wereldomroep staat de volgende opmerking:

Goede raad
Toch zijn er twee dingen die, nu ik terugblik, strak boven aan mijn lijst met advies en goede raad prijken. Hier komen ze:

  1. Loop niet te vroeg te koop met je plannen
  2. Je verhuizing moet geen vlucht zijn

Wij riepen meteen, toen we de eerste keer dolenthousiast terugkwamen uit Nieuw-Zeeland: 'En daar gaan wij dus wonen.' Maar het duurde drie jaar voordat we ook echt konden verhuizen. Die hele periode lang zeurde iedereen aan onze kop: 'Ben je nou nog niet weg? Wanneer vertrekken jullie nu?'

Je doen en laten ligt, bij vrienden en familie en collega’s, constant onder het vergrootglas. Daar word je stapelgek van.
Hier wil ik enkele vraagtekens bij plaatsen.
Een goede voorbereiding kost tijd, veel tijd.
Goede tips en raad kan je alleen krijgen indien er mensen op de hoogte zijn.
Geestelijke voorbereiding mag je ook je achterblijvers gunnen.
Waarom zou je gek worden van vragen van nieuwsgierige mensen wanneer je een duidelijke termijn hebt.


Wat het vluchten betreft, dat ben ik helemaal eens, je neemt jezelf mee waar je ook gaat.

Ik ga je boek zeker bestellen,

Emigreren voor beginners | Radio Netherlands Worldwide

Aanbevolen post

Dirndl, pruimentijd, slopen, bouwen en Rock&Roll

Tussen de bedrijven door een jurkje maken