Papier hier!

Zij die zo leuk kan vertellen, Schreef laatst een verhaaltje waar ik op wilde reageren. Terwijl ik de reactie aan het tikken was, realiseerde ik me dat het een lang verhaal ging worden. Want, Oh wat mis ik de chaos en het opruimen van de papiertjes, die briefjes en notities. Sinds alles digitaal gaat, sla ik (in mijn eigen geheugen) niks meer op en loop ik met een voortdurend onbehagen dat er iets is wat ik vergeet. Het zal niet de bedoeling zijn dat ik de hele zooi ga uitprinten voor mijn prikbord. Maar digitale info lijkt geen connectie met mijn brein te maken. Schoolafspraken en agendadingen moet ik zelf schrijven anders is er alleen een vaag.... er was iets, maar wat ook alweer. Zoeken in mail van drie weken terug, terwijl de mail maar 1 week op de smartfoon staat, dus pc  aan, zoeken tussen tig mails, niet wetend wat je zoekt maar er was iets dat je moest onthouden.  Digitaal is leuk maar noch ik, noch mijn smart dingen raken  gesynchroniseerd.

Op de lagere school kregen de kinderen heel vroeger nog wel een nieuwsbrief en een uitnodiging mee en die slingerde dan dagen op tafel of op een prikbord, net zolang tot de afspraak was geweest en dan kon het papiertje weg. Of je sprak met iemand en dan maakte je een afspraak wat je dan of kon onthouden op zelf op een papiertje/ agenda schreef. Nu krijg je alle afspraken of agendapunten via de mail of nog veel erger(nis) je moet ergens inloggen om het zelf uit te zoeken.

Man, man wat heb ik daar een ongelovelijke hekel aan.

Doe mij maar lekker die stapels papier die je een keer in de zoveel tijd nog even nakijkt en dan of archiveert of wegpleurt.

Verplicht gezellig

Frank Boeijen: Verjaardagsfeest 

Tubbie or not Tubbie

Uiteraard zijn we het Pinksterweekend met de nieuwe (oude) caravan op pad geweest.

WC Eend

Nieuw eendenras?

Op Voeden

Omdat we ons links en rechts druk maken over vergiftiging door levensmiddelen- gezondheid- en farmaceutische INDUSTRIE, hier mijn frustratie.

Eerst worden onze levensmiddelen verziekt met toevoegingen, pesticiden, antibiotica en bagger waar je de namen niet eens van kan uitspreken. Vervolgens word je allergisch, krijg je een intolerantie of exceem omdat je lijf het niet eens is met de rommel wat je krijgt. Luister je niet, dan gaan je hersenen wel met je aan de haal en wordt je hyper, angstig of agressief.

De voedingsindustrie heeft daar iets leuks op bedacht.
Grote meneren met een witte jas maken iets wat lijkt op eten, kleuren dat fijn bij zodat kindjes het ook willen, stoppen er smaakstofjes in en noemen dat vitamientjes en iedereen gelooft dat je er beter van wordt. De reclame zegt het immers. En de dokter want die mag namelijk op vakantie van het geld wat hij krijgt om te vertellen dat het goed is voor je.

Als dat niet werkt weet de gezondheidsindustrie wel iets, zij worden weer gesponsord door die meneren in witte jassen, dit keer van voeding en farma want die zijn beide gebaat bij zieke mensen. Met een beetje geluk gaan mensen hun troost ook nog zoeken in al dat heerlijke voer waar je je zo goed van gaat voelen, vleugels van krijgt, je troost en zelfs je week zo leuk breekt. Dat zouden meer mensen moeten doen. Kunnen namelijk die andere meneren weer meer pillen maken om overgewicht, depressies en andere problemen te verlichten. De huisarts hoef je niet te bellen, die is op vakantie.

Dan direkt maar naar de psychiater, gelukkig heeft die weer een pil voor je. Je krijgt er alleen wel erge honger van. 30 kilo groeien door antidepressiva is niet ongebruikelijk, fijn nog een probleem erbij maar daar heb je wel een complete dieet- industrie voor.

Kinderen zijn nog leuker, je kan niet vroeg genoeg beginnen, volstoppen met shitps en redbullshit, alle hypergevallen ADHD noemen en degenen die niet hyper maar dik worden, obese, levert leuke tv op. Kan de reclameblok weer gevuld met gezonde tussendoortjes en weer een cirkel rond. Je kind hyper, tralalalaa daar is ritalin de grote sponsor. Dat je kind daar dan hartkloppingen van krijgt is veel minder erg dan wat opstandig, minder gevaarlijk ook.  Je kind zal maar een keer boos zijn, nee kan het beter in een ziekenhuisbed liggen met hartfalen, veel rustiger. Paranoide of depressief van langdurig gebruik is weer fijn voor de antidepressiva en zou houd je ze mooi lang aan het lijntje.

Hulp willen, dat kan, maar niet zelf denken, dat is verboden. Oh, u heeft gehoord dat er alternatieve behandelingen zijn, nee die vergoeden we niet, geeft u al ritalin?. U wilt naar de voeding kijken, nou mevrouwtje geef ze maar een vitamine pil dan komt het wel goed hoor. Een diëtist zei u, maar uw kind is niet te dik, eerder te licht, die mag wel een extra shitptie. Een eliminatiedieet, nee dat werkt niet, reiskosten worden niet vergoed hoor, we kunnen u wel begeleiden met gedrag hoor, heeft u al eens ritalin overwogen??. En dan begeef je je op het randje, de moeder werkt niet mee, weigert ritalin te geven. Krijgt geen rugzakje, concentratieprobleem eigen schuld. Noteert: school advies ritalin, hulpverlening advies ritalin, huisarts advies ritalin, huisarts doorstrepen die heeft al drie vakanties gehad, psychiater advies ritalin. We krijgen je wel.....

Terwijl het dus anders zou kunnen.
Maar dan moet je wel je geld hebben en een auto en een jaar geduld, en dan met de grootste regelmaat 4 uren op een dag in de auto voor de expertise die volgens mij  per mail of telefonisch dan wel in studieboek kan..

Intussen proberen om je kinderen wijs te maken dat het echt merkbaar is als ze kleur-smaak-en zoetstoffen hebben gehad. Het niet in huis hebben is 1 maar de rest van de omgeving en de kinderen zelf overtuigen zonder advies van een witte jas die het wel weet, is godsonmogelijk.

Want leren we niet dat alles waar je ziek van wordt, erg goed is voor je. Als deskundigen en artiesten dat beweren in en reclame spotje waardoor jij ook nog eens extra betaald voor dat middel, dan moet het wel goed zijn toch?
En als jij toevallig geen last hebt van overgewicht, depressie, hyper, angst of andere stoornis dan is het DUS ook niet waar, de tv zegt het toch.

Slechts bij een klein groepje mensen is doorgedrongen dat werkelijk , bewezen, 75% van de gedragsstoornissen verdwijnt na het eliminatie dieet, even uitzoeken waar je heftig op reageert en verder normaal eten. Sinds wanneer is het verd..... een straf om geen chemisch gekleurde plastic fratsen, wat ooit een bestandsdeel voeding was niet meer te mogen eten.



Lees het verschil
Dieet of pilletje. Red dieet

Nadelen:

1. Het volgen van een dieet vergt meer tijd en inspanning van de ouders dan het geven van medicijnen.
2. Wanneer uw kind een dieet volgt, is het verstandig om altijd extra voedingsmiddelen voor uw kind mee te nemen als u ergens naar toe gaat. U moet er dus altijd even bij stilstaan.
3. Beperkingen in de voeding kunnen door het kind als belastend worden ervaren. (Dit nadeel geldt overigens eveneens voor het gebruik van medicijnen).

Voordelen:

1. Het dieet werkt 24 uur per dag, terwijl Ritalin na vier uur weer is uitgewerkt.
2. Het dieet kent geen bijwerkingen. Bij Ritalin zijn slaapproblemen en groeivertraging bekend als mogelijke bijwerkingen.
3. Door het dieet verdwijnen over het algemeen ook de lichamelijke klachten die deze kinderen vaak hebben: de kinderen voelen zich hierdoor prettiger, ze zitten beter in hun vel. Bij medicatie blijven de lichamelijke klachten onverminderd aanwezig.
4. Ten slotte: Het dieet neemt een oorzaak weg van ADHD. Medicijnen onderdrukken uitsluitend de symptomen. 

Verwondering

Er zijn veel dingen waar je je over kan verwonderen, mooi woord eigenlijk: verwonderen.
Want wanneer is iets een wonder of wanneer verwonder je je ergens over.
Nu was een filosofische inslag niet de bedoeling en daarom beperk ik me nu tot enkele waarnemingen waarover ik me verwonder. Of verbaas.

Airie Bombairie

Ja, weet je wel. Moet je horen. Ik heb. Ik ben. Bij ons. Wij hebben, Wij zijn. Luister.

Je kent ze wel, Arie met veel bombarie, maar dan beter. Vandaar de naam; Airie Bombairie.
Hij is dik, groot, te bruin. Te dikke camper, vrouw mee en scooter, bij deze Romana op de scooter.

Je moet hem horen, of je wilt of niet. Hij is namelijk overal al geweest en wat ie niet allemaal mee hep gemaak joh, je wil het niet weten. Nee ik wilde het niet weten. Maar ik moest het horen... en de rest van de camping ook natuurlijk. Want Airie vond zichzelf errug leuk.
Want keik, Bij ons hé, daar hep je dit en dat en zus en zo en toen we op de Noordkaap waren nou nou, poeh daar was het wat, ja echt.
Of Airie nu wel of niet naar het toilet moest, hij liep zijn rondje toch wel opdat er misschien wel een nieuwe Hollander was gekomen om zijn boeiende verhalen aan kwijt te kunnen. En al zat iedereen pontificaal met de rug naar hem toe, het lukte minimaal eens per uur om een nieuw slachtoffer te vinden die hij zijn spannende belevenissen door de strot kon douwen.
Want Airie kon vertellen hoor!
Toen hij namelijk in Disneyland was, nou daar was toen dit en dat en zus en zo.
Ja, heel boeiend.

Nu had Airie echter wel een probleem, niet dat de schotel geen ontvangst had of dat het weer niet goed was, nee dat was allemaal dik in orde. Airie zijn lampjes konden niet meer uit in de camper. Maar dat gaf niks joh, op de Noordkaap namelijk was het ook altijd licht, dat was hij wel gewend. Zijn vrouwtje had er wel wat meer moeite mee, dat dan weer wel. Maar ja weetje, bij ons heb je die fabriek en daar heb je ook wel dat zus en zo en ja, je ken niet alles hebben he.

Nee dan die keer dat ze in Duitsland waren en er iemand dood ging, nou die kon niet met de ambulance mee en het duurde wel uren dat er een wagen kwam om die arme ziel op te halen, ja dan hebben we niks te klagen he. Het kan zo je laatste vakantie wezen.

Spannend verhaal he.
Ja namelijk Airie stond dit jaar bij ons op de camping. Dus wij hebben alles gehoord. Zonder schotel, krant, internet of wat dan ook gratis op de hoogte blijven van alle niet nieuws uit Holland. Joepie.
Dat hadden we niet willen missen.