Back to the start.
Van Rockabilly, shoppen, evenementen, Oldtimers, Kustom Kulture, weer terug naar Super Oldies en daily life, Huishoudelijke medelingen, preppen, lekker eten, onzin en how to survive the madness.
Afgelopen week zijn we begonnen met het tekenen van het frame, meten, op schaal op een papiertje en wat inspiratieplaatjes op wat verschillende sites om zo de juiste maten en wensen in de teardrop te tekenen.
Daarna is het A4tje overgenomen op een immens stuk karton om te kijken hoe het leek.
Hierna kon deel een van het frame in elkaar worden gelast.
Superman kon dit op de zaak doen en intussen kon ik verder met Rockabilly Style .
Het was formidabel mooi weer en we hadden de keus tussen een buurt-barbeque en een rockabilly feestje met auto's en muziek. Het is vast niet moeilijk om te raden welke keus we gemaakt hebben. Heerlijk tussen de mooie Hot Rods, Oldtimers en Classic cars rondlopen met leuke mensen en goede muziek, vuurtje erbij en een vette hap met een biertje.
Wat kletsen hier, wat rondkijken daar en nagenieten van een productieve dag en lekker weer.
Gisteren was het zo mogelijk nog mooier weer en hebben we heerlijke tapas gegeten in de tuin.
Wat kan het leven toch mooi zijn als je de dingen doet die je leuk vindt!
Vandaag komen de laatste aanvullingen op de website en daarmee komt ook een einde aan de aanbieding van 25% introductiekorting.
Morgen gaan de bestellingen de deur uit, dus wil je nog gebruik maken van die enorme korting dan kan dat nog tot 24.00 via facebook Je zoekt je bestelling uit, liked de pagina en vraagt naar de kortingscoupon.
Schreef ik gister over de plannen van de voortzetting van Super Oldies, naaide daarna een rokje op maat en trok mijn op de markt gekochte topje aan wat dezelfde rood witte blokje had en kreeg ontzettend veel zin om in het zonnnetje op een terrasje van mijn kersverse man, het mooie weer, onze laatste dag zonder kinderen, van elkaar en wat lekker eten te genieten.
Nu kostte dat enige overredingskracht, man is namelijk alweer een week aan het zweten voor de baas en vind mijn kookkunsten van dien aard dat we nooit meer uit eten zouden gaan, maar gelukkig is hij nooit zo moeilijk en zaten we een half uur later in het wonderschone Grou op een terras.
Te zot voor woorden, een dorp 6 kilometer van onze woonplaats en 15 van onze vorige woonplaats en hier hadden we nog nooit gegeten.
We kregen een kaart met niet al te veel keus maar wat er op stond was allemaal zo aanlokkelijk dat we nauwelijks een keus konden maken.
Nu is er iets heel bijzonders als man en ik uit eten gaan, 99 van de 100 keer bestellen we precies hetzelfde, zo ook gisteren. Dat is lastig als je meerdere dingen van de kaart wilt proeven, dus bestelden we verschillende voorgerechten en verschillende nagerechten.
Breekbrood met tapenade aioli en kruidenboter, bruschetta met ham, vijgen en blauwe kaas.
Zo lekker dat we niet van elkaars bord konden proeven want het was al op voor we het in de gaten hadden.
Daarna een overheerlijkverukkelijke varkensnek, al klinkt schweinenacken in deze lekkerder, met mosterdcreme, pancetta en verse friet die ik zelfs lekker vond (ik lust geen patat)met een verse sla. Man, Man, wat was dat lekker!!!!
Het toetje was prima, klonk beter dan het smaakte maar dat lag niet aan het restaurant. Ik had me verheugd op de ananas gedrenkt in rum met kokosijs en verwachtte dat de ananas geflambeerd was waardoor de smaak uitelkaar barst, dat was niet het geval. Aangezien ik absoluut niet van ijs houd om de simpele reden dat ik ijskoud eten (en drinken) verafschuw, vond ik dit wat tegenvallen. De rum proefde ik ook minder dan gehoopt en de gore kwak slagroom verpestte de smaak van het kokosijs.
Gelukkig was het warm genoeg op het terras dat het ijs in gestaag tempo smolt dus was het prima in te nemen.
Hoe het frozen yoghurt toetje van man smaakte weet ik niet want dat was al weg voor ik op de helft van mijn bordje was.
Zo smullend van het eten en nagenietend met een dubbele espresso, die ook standaard in tweevoud word besteld na het eten, zagen we een Chevy Suburban rijden.
Man merkte droog op: " Hmm, van het geld waar ik nu auto van rijdt, kan ik ook wel een Amerikaan rijden".
Precies mijn idee!
Onlangs moesten we twee andere auto's aanschaffen omdat 1 op was en 2 niet betrouwbaar genoeg voor vakantie.
Auto 1, die was vervangen, kreeg meteen kuren en waren we 4 weken kwijt.
We reden een poosje in auto 2 en mistten een auto met trekhaak.
Omdat auto 1 ook niet zuinig is, schafte ik een bestelauto aan voor de zaak.
Zo besloten we gister, dat een amerikaan met dikke laadruimte, eventueel slaapruimte, met daarnaast het zuinige autootje 2 op hetzelfde neerkomt als nu drie auto's.
De Biod Bambi hebben we dit jaar niet uit de stalling gehad en achter een Amerikaan, als we al een caravan willen, komt een zelfbouw druppel. Een rijdend bed met keuken aan de buitenkant. We hebben ook nog een DE Waard en 4 aftandse festival tentjes.
Hoeveel ruimte heeft een mens nodig.
Een mini autootje met een klein tentje bleek meer dan genoeg dit jaar.
Dus.
Auto's 1 en 3 en caravan gaan op het net.
Auto twee blijft.
En wij gaan kijken naar een vette Amerikaan met laadruimte, belastingvrij, waar de de Waard in kan en voor kleine tripjes hebben we een zuinige auto met festivaltentjes.
De Ford 54 Customline wordt verder gecustimized en met de tijd komt daar de zelfbouwdruppel achter, volledig in style.
Wat een genot om na jaren van afbraak, stress en alleen maar dromen over hoe je iets wil, weer iets kan opbouwen en daarmee op een en dezelfde lijn zit.
Na vijf jaar ben ik voor het eerst weer eens zonder een mens om me heen.
En dan zijn er dorpfeesten met hoempapa-verschrikking-niet-om-aan-te-horen-geluiden. Maar dat is tijdelijk.
De meeste buren zijn op vakantie, man is aan het werk, kinderen zijn op vakantie, kat heeft eten gehad dus mekkert ook niet meer. Bijna stilte om me heen.
Eindelijk.
Wat heerlijk om je eigen gedachten weer eens te kunnen horen.
Mijn broer en een goede vriend lopen, afzonderlijk van elkaar, de alpen door, ik ben bijna jaloers.
Wat fijn is het om alleen te zijn met je eigen gedachten, zonder iets te moeten.
Uiteraard, de was draait, een afwasje, de tuin wat aanvegen, wat plantjes verzorgen, wat onkruid wegtrekken, hier wat verschuiven, daar wat prutsen, wat opruimen. Maar niet omdat het moet, omdat het kan, en omdat het morgen, overmorgen of de week erna nog zo staat en ik niet aan het eind van de dag opnieuw moet, en morgenochtend weer.
In een half uurtje meer doen dan op een gewone werkdag omdat er dan telefoontjes, kinderen, stoorzenders, afleiding, opnieuw kinderen, vriendjes en vriendinnetjes heel gezellig tien glazen op het aanrecht hebben staan, in no time de wasmand laten uitpuilen, voortdurend geluid produceren en aandacht vragen, waardoor ik aan het eind van de dag bekaf ben en het lijkt of het huis is ontploft en ikzelf ook bijna.
Nu heb ik vanmorgen in het zonnetje een kop koffie gedronken, de libelle of was het margriet? nou ja whatever, een flutboekje gelezen en een sudoku gemaakt.
De kamer was nog opgeruimd, alleen even een koffertje naar boven gebracht en meteen het bed afgehaald en in de was gestopt. De tuin aangeveegd en een plant leuk op een tafeltje gezet in een mooie blauwe emaille emmer, op een blauw tafeltje en dat staat dan zo leuk in het zonnetje. Helemaal libelle ook..
En nu is het half 11 en de hele dag ligt voor me.
Ik kan wat gaan werken aan de website, maar ik kan ook wat UFO's ( unfinished objects) afmaken.
Of vast bedenken wat voor heerlijks we vanavond gaan eten en me gaan uitleven in de keuken, of nog een boekje lezen.
Soms loopt alles anders dan gepland. Dan kan je zeuren en mekkeren over hoe je het anders had gewild maar wij zeggen in Friesland, As it net kin sa as it mut, dan mut it mar sa as ik kin.
Zo was er in de eerste instantie geen vakantie, op het laatste moment weer wel.
De kinderen hadden al een vakantie gepland en die overlapte de onze.
Nu konden we niet samen met de jeugd op vakantie en bedachten we om dan samen te gaan.
Omdat er ook nog wat klusserij op de bovenverdieping en op het dak nodig was, konden we dat mooi in de eerste week van de vakantie doen.
En dan kan opeens je moeder een paar weken eerder dan gepland een nieuwe knie krijgen en heeft haar man net een week eerder een hernia operatie gehad.
Dan ben je taxi en verpleegster, dakdekker, tuinder, schilder, websitebouwer en vooral chef kok.
Na het buitje van gister zijn we nog niet klaar want het dakisolatie lag tot ver in het dorp gewaaid toen we thuiskwamen uit het ziekenhuis.
En nu is het prachtig klusweer.
Af en toe zon.
Een bloeiende tuin vol lavendel met uitzinnig blije hommels en bijen.
De pepers,
tomaten, aarbeien, vijgen, wijnbessen en pruimen groeien als het een lieve lust is, met als klap op de vuurpijl, de walnotenboompjes die spontaan uit de doppen kwamen opzetten na onze vakantie in Vianden afgelopen oktober. Ik heb de onsproten noten in bloembakken gedaan en nu staan er een stuk of tien mini boompjes in de tuin te vechten om ruimte.
En wij hebben vakantie.
Dit is genieten, geen stress om ouders die in de lappenmand zitten , want je rijdt er zo heen.
Geen stress dat je te laat bent voor de oogst uit eigen tuin, want die kan je nue eindeljk een keer zelf plukken en opeten. Niet bang hoeven te zijn dat je plantjes geen water krijgen, want regenen doet het toch wel... Onee, je kan ze zelf water geven.
De kat is blij! Alhoewel het beest tegen de buurvrouw net zo hard miauwt om zijn eten.
De bestellingen op de site waar ik nu eindelijk alle tijd voor heb, beginnen lekker te lopen.
We hoeven nergens heen, we moeten niks!
We kunnen de boel afmaken.
We hebben tijd om te genieten al het moois wat in de tuin groeit en bloeit, en we hebben de meest copuleuze zalige maaltijden waar geen 5 sterren restaurant aan kan tippen.
Het is voorjaar, blaadjes komen aan de bomen, bloemen gaan vrolijk bloeien, zonnetje erbij.
En ik ook.
Ieder jaar in April voelt het of ik net als de bomen, nieuw blad krijg.
In de winter ben ik net een bladloos kaal, koud, droef en naargeestig boompje zonder kleur.
En dan ga je weer naar buiten, krijg je zin aan allemaal leuke dingen.
En de hele wereld lijkt mooier.
Zit ik gisteren ff wat blogjes door te lezen, want ook dat is weer leuk! Kom ik bij mijn favoriete blogster een linkje tegen met de meest waanzinnig leuke jurken en accessoires.
In tien jaar heb ik nauwelijks omgekeken naar nieuwe kleren, een oude spijkerbroek en trui werkt prima en voor die enkel keer dat we 'op sjiieek' moeten, kom ik genoeg leuks tegen in de kringloop. Wat ik meestal ook zelf weer verkoop op de markt. Als je dat al jaren zo doet dan kijk je eigenlijk niet meer naar nieuw (duur of goedkope rommel).
Maar gisteren dus, terwijl ik in de aanloop naar onze trouwerij een beetje op hol begin te slaan, werd ik helemaal gek! Op een bepaald moment had ik voor 300 euro in mijn winkelmandje.
En dan allemaal dingen die ik of al heb, of maar 1x ga dragen, of altijd al heb willen hebben maar nooit ga dragen.. Nu zijn 5 paar schoenen in dezelfde kleur helemaal geen overbodige luxe, staat hartstikke gezellig in het overvolle schoenenrek, en bijpassend tasje dat is een must-have, ook al heb je al twee maar die zijn niet matching dus die tas die moet, en dan ook die schoenen natuurlijk.
Die ketting, ok die kan weg, voor 1 foto een ketting van 54 euro en de bijpassende speld van 40 is wat overdreven.
Nu was ik zelf een petticoat aan het naaien met prachtig kant, maar ja, dan zie je er een die al klaar is en de goede kleur heeft, zelfde kleur als de schoenen en de tas, en de zonnebril en de belachelijke ring. Dan heb je geen keus he! Dan moet dat in het winkelmandje.
En dan komt het moment van afrekenen.
123, ogen dicht..
klik.
En aangezien we geen ringen zouden uitwisselen, bracht die achterlijke ring, hij is echt belachelijk, me op een idee.
Als aanstaande man nu ook een achterlijke ring omdoet met iets wat hij leuk vindt, dan hebben we toch een ring om te wisselen en gaat dat ding daarna gewoon in een bakje en vissen we t er wel een keer weer uit als er een gelegenheid is.
En zo zat ik vannacht om 01.00 te mailen met een ontzettend leuk mens die binnen 2 minuten antwoord gaf op mijn vragen.
Normaal gesproken voelt geld uitgeven aan spullen die ik niet van plan ben om weer te verkopen, als een pijnlijke aangelegenheid en denk ik wel dertig keer na voor ik iets koop wat ik niet nodig heb.
Als iets stukgaat, repareer ik het of kijk in de kringloop voor een vervanging voor een paar dubbeltjes.
En nu heb ik zomaar heel veel geld uitgegeven aan allemaal dingen waar ik me buitengewoon blij over voel.
Komt dat door de lente of zijn dat verlate puberteit- of midlifecrisis- of trouwhormonen?
Degene die een persoonlijke uitnodiging heeft gekregen voor ons trouwfeest, vindt de tekst van de Beach Boys terug op de kaart.
Waarom?
Surfmuziek is leuk, vrolijk en ik, wij, worden er erg blij van.
Toen we nog maar pas verliefd waren en msn nog bestond... deden we wat alle verliefde pubers doen.
Ook al zijn deze verliefde pubers dik in de veertig..
We stuurden favoriete liedjes naar elkaar.
En laat dit nu het meest favoriete liedje zijn. Met een boodschap.
In dezelfde tijd was voor de driehondvijfennegenste keer 50 first dates op tv, waar ik nog steeds vreselijk om kan lachen en je dit nummer continu voorbij hoort komen.
En eerlijk is eerlijk, elke dag met mijn droomprins zonder wit paard voelt als een eerste date.
Daarom.
Wouldn't it be nice!
De voorbereidingen vorderen, de trouwdag komt dichterbij en wij hebben er zin aan!
Afgelopen weekend zijn we begonnen aan iets wat een mega klus leek.
Vorig jaar oktober kochten we een half museum met antieke boerengereedschap.
De oprit, tuin, schuur en huis stond tot de nok gevuld met spullen, spullen en nog meer spullen.
Het afgelopen half jaar huurde ik een kraam in 'Jouwmarktkraam', we gingen naar een paar rommelmarkten, ik plaatste wat op marktplaats en facebook en het leek alsof er alleen maar meer spullen kwamen in plaats dat er ruimte kwam.
Tot twee weken geleden, onze Oldtimer en caravan moesten uit de opslag, Hellup!
We gingen driftig op zoek naar een stalling, box, unit, want waar moesten we alles laten?
Ik bedacht dat de Oldtimer maar in de garage moest zodat man eindelijk kan gaan sleutelen en het ding ooit voor onze Biod Bambi kan pronken.
De Biod hebben we gestald en een kar vol auto onderdelen alvast in de achtertuin gezet.
Nu moest de garage dus leeg...
Ok, in plaats van een veranda een afdak aan de schuur/garage zodat we nog kunnen klussen en het een en ander kunnen opbergen als straks de Ford in de schuur staat.
De zolderverdieping in de schuur eens afmaken zodat daar de auto onderdelen op kunnen.
De aanhanger met rommelmarkt spullen leeg halen om daar de auto onderdelen in op te halen.
Alle dozen met spullen ompakken om ze in een box te kunnen zetten.
De tuin met zooi, troep en bende opruimen want we willen ook kunnen zitten en die meuk kan dan ook in de box.
Het afdak was klaar, ik ruimde de tuin leeg en zette wat losse spullen in een rek onder het afdak.
De dozen met spullen stapelde ik op in de kamer, de auto onderdelen gingen naar de zolder.
En vanmorgen kwam ik beneden en de tuin is leeg, ruim, de dozen in de kamer zijn niet half zoveel als we dachten en kunnen ook op zolder of terug in de kar voor de markt.
Twee dozen met onverkoopbare zooi werden dankbaar in een autooooootje gestopt door een heel blij mannetje die het op de vrij markt wilde verkopen.
De kapotte fietsen en wat oud ijzer ging bij de buurman in de oud ijzer container.
De kliko's zitten vol, de spieren doen pijn.
Vandaag gaat de rest uit de garage, een muurtje afbreken, morgen de oprit leegmaken en dan kunnen we verder met de plannen voor de trouwerij.
Goh, wat kan een mens het soms druk hebben, en wat lekker is dat..
Ik zou zeggen, blader nog even door mijn aanbod, dan hoef ik iets minder op te ruimen.
action krijtverf
annie sloan action
annie sloan retailer worden
annie sloan verf of krijtverf bij deco home
chalkpaint action
deco verf action
home deco verf kan dat overal op
is deco verf axtion krijtverf?
kleuren mengen annie sloan
krijtverf action
wat is de beste krijtverf
We verven wat af met elkaar, zoals ik eerder al schreef, probeer ik mijn bevindingen met de verschillende krijtverven met jullie te delen.
Deze week, Painting the past.
Op mijn "nieuwe" kast wilde ik Annie Sloan of Blanc en Noir van de Karwei, maar ik kwam in een andere winkel terecht en daar verkochten ze Painting the past.
Eerder had ik al eens een proefpotje geprobeert en volgens de verkoper kon deze verf ook zonder schuren aangebracht worden.
Met Pure white, something Old en Lime white toog ik naar huis en niet te vergeten een pot paste wax Carbon (donkergrijs). Something Old is een witte met grijsblauwe vleug en Lime white is een grijsgroene, beide verven dekten na twee lagen en het smeert fantastisch. Persoonlijk vind ik dit fijner dan de Annie Sloan die bij mij op een of andere manier te dik, te dun of te poederig blijft. De painting the past is mooi mat en na het licht opschuren ziet het eruit alsof het gespoten is zonder dat het hele huis vol stof ligt. Het laat niet af en met de past wax krijgt het een supergave verweerde look.
De pure white wilde niet dekken, hiermee wilde ik de binnenkant van de kast doen, na twee pogingen heb ik die ook maar something old gedaan wat wel dekte.
De pure white heb ik daarna maar gebruikt om een oude hoedendoos te verven.
Krijtverf op stof gaat net als de deco verf van action prima op stof, Eigenlijk best logisch bedacht ik me later. Krijtverf gaat van oorsprong op onbehandeld hout zodat het kan blijven ademen, stof is poreus net als hout en absorbeert de verf waarna het ook kan blijven ademen, dat ik dat niet eerder heb bedacht. Dat is dus geen Annie Sloan wondertruc maar een eigenschap van krijtverf.
Deco Action
Kast voor Painting the past
Deel 1,
Deel 2, Something old
Voorzichtig met de carbon wax
Toch maar iets meer wax
En nog maar iets meer voor de old look
En dan flink uitpoetsen
Met kwast de carbon wax aangebracht
Met sponsje met zachte antiekwas het te veel weer uitgepoetst
En ten slotte met een scotch en brite spons met blanke was goed ingewreven, of eigenlijk, gepolijst
En als laatste met zachte doek nog even flink opwrijven.
Ik ben wederom zeer tevreden.
De beste krijtverf? Hangt af van het hout, het project en wat je ermee wilt doen.
Voor meer inspiratie en toepassingen kan je altijd een boek raadplegen, er zijn zoveel leuke tips en trics en het leuke van dit soort boeken is dat je het niet zelf hoeft te bedenken als je dat lastig vindt.
Na een paar jaar afwezigheid, was het de hoogste tijd om de Veiner Nessmoort weer eens te bezoeken.
In het stadje Vianden, bekend van de Oranjes is jaarlijks het tweede weekend van oktober een notenmarkt.
Omdat we er al vaker waren geweest, en er heel veel hotels en restaurants gesloten waren, was een wandeling door de stad en het bekijken van vervallen gebouwen en mooie auto's een beter alternatief dan rondlopen tussen een mensenmassa die langzaam dronken werd van notenlikeur.
Op de camping was het blubber en nog eens blubber.
Aangezien het 19 graden was, het grondzeil uit de tent verwijderd
Geschrobd, en gewassen in de beek.
Daarna uren wandelen en genieten van de schitterende omgeving, Rijke oogst van noten appels, peren, pruimen die gratis voor het oprapen lagen. Medio oktober in shirtje en korte broek, als dat geen geluk heet, weet ik het niet meer. Geweldigenoten!!
Op weg terug naar Nederland, hadden we een afspraak bij een meneer die van zijn verzameling oud gereedschap af wilde. Enkele zeven die we konden gebruiken voor de enorme hoeveelheid noten die we hebben geraapt hebben we vast meegenomen en de rest van de gereedschappen en machines halen we komend weekend. Een groot deel willen we zelf gebruiken wanneer we onze zelfvoorziendende boerderij in de bergen hebben gevonden en het overige deel (wat uit museum komt, wordt te koop aangeboden)
Noten, noten en nog eens noten. Geweldigenoten.
Net over de grens bij Vianden hebben we appels, peren en pruimen geraapt die inmiddels verwerkt zijn toe moes, compote en sap.
Thuis
in de keuken is het genieten van al het lekkers en de vooruitzichten op
de komst van onze nieuwe verzameling antiek. Afgelopen weekend hebben
we nog een kilootje of 5 aan tamme kastanjes geraapt en die verwerken we
straks tot heerlijke kastanjepuree. De diepvries vol, en met de
donkere dagen voor de boeg zijn we klaar voor een herfst en winter met
de houtkachel aan en lekker eten, drinken, mooie plaatjes maken van
schitterend doorleefd antiek gereedschap en ons terug wanen in de tijd. En dan nog steeds geweldig genieten.
