Le Roy

Al lang was ik van plan om een stukje te wijden aan een van mijn helden. Le Roy. Als klein meisje liep ik elke dag door de jungle naar school. Iedere dag genoot ik van de onbegrensde natuur die deze geweldige man in een smalle strook van parkjes door het centrum had liggen. Tussen mijn huis en de school, een waar paradijs. Mijn tuin is immer een eerbetoon aan deze man geweest.
Niks keurige strookjes met bloemen of rijtjes struikjes of nette tegels. Neen, wildgroei, het recht van de sterkste, laat de natuur maar gaan. De buren vonden en vinden dat misschien minder fijn maar ik heb lekker een Le Roy tuin. Ergens was ik van plan om de tuin nog even te cultiveren maar na het horen van zijn overlijden, laat ik lekker de tijd en natuur gaan. Dank je wel Le Roy, voor het leren houden van de natuur en "mijn jungle waar ik mijn kindertijd heel wat uurtjes heb gedwaald, voor het eerst gezoend, verstoppertje heb gespeeld, genoten van de wildernis. Een goede vriend van Le Roy heeft een prachtig stuk geschreven.

Ik hoop dat deze levenskunstenaar vanuit het hiernamaals kan zien dat zijn tijdloze werk door vele handen wordt opgepakt en eeuwig wordt voortgezet. En Peter je hebt gelijk dat deze man een standbeeld verdient!
Zonder zijn parkjes was onze jeugd nooit zo groen geweest.

En kom je ooit in Mildam, ga dan eens naar de Eco kathedraal, hieronder zie je filmpjes van het levenswerk van Louis G. Le Roy.