Hoe gaat het nu

Tijd voor een update.
Zoals al maanden in de planning zat om op een vrije dag te gaan helpen in Wergea waar het steeds mooier wordende huis staat, gaat het weer eens anders dan gepland.


Jeroen is nu een jaar dagelijks na werktijd tot een uur of 23.00 in touw om het huis bewoonbaar te maken.

De verwarming draait, het elektra is in aanleg en het warm water stroomt.
De gevel heeft een prachtige handgemaakte goot en van bouwput is het zowaar een huis in wording.
De isolatie zit tegen de muren en de vloer is helemaal dicht. Driekwart van het dak is vervangen en nieuwe kozijnen zitten erin. Douche/stoomcabine staat klaar om opgehaald te worden.
Tijd om de tuin te legen en alle gereedschap te verhuizen zodat de kamer vrij is voor gipsplaten om te verwerken.

Het was een mooie dag om wat verf van de balken te verwijderen, zaagsel vegen, gereedschap sorteren en dergelijke klusjes. Maar helaas of gelukkig, gaat het leven hier ook door. Wat een terugkerend iets is, elke keer als ik wil gaan helpen.

Dan  maar iets anders.

Op de vrekkensite las ik de briljante tip om de diepvries met dit weer te legen zodat de inhoud buiten in de vrieskou niet ontdooit. Heel dapper heb ik vanmorgen alles in een grote boodschappentas gedaan en alle laden van de diepvries gesopt. Kreeg alleen de diepvries niet uit de hoek om de stekker eruit te trekken dus het ontdooien ging niet door. Drie dagen later kwam ik erachter dat er een knopje in de vriezer zat (muts).

Dochter wilde niet naar school maar na enige overtuigingskracht en een taxiritje van moi konden we onderweg. Gelukkig had ik de auto open gelaten want alle sloten waren bevroren wat tot gevolg had dat we met de hand aan het portier moesten rijden omdat de deuren open vlogen tijdens het rijden.
Zonder dochter op de bijrijderskant een beetje lastig en dat vroeg om een creatieve oplossing.
Na drie minuten in de kou proberen om het slot dicht te krijgen, bedacht ik dat de gordel de deur ook wel kon tegenhouden zodat ik zonder openvliegende deuren kon rijden.

Dan ook maar even blog bijwerken en wat spullen op marktplaats zetten.
Een paar schaatsen verkocht en wat wasjes draaien.
Dochter weer opgehaald en onderweg mijn moeder zien lopen die onverhoopt van wintersport terug was komen vliegen (haar ski partner moest terug). Met dochter en moeders terug om thee te drinken en bij te praten en dus doe je dan helemaal niks meer en zit je uiteindelijk om half zes je blogje af te maken.

Zulke dagen kosten tijd, vrije tijd noemen ze dat dan ook nog. Zonde van de tijd.
Maar goed, iemand kan vanmiddag schaatsen en is heel blij.
Toch wat nuttigs gedaan.

Met een beetje geluk, gaan we (lees, ik)  zaterdag echt wat doen in en om het huis en plak ik dan de vorderingen erbij.
Nu eerst zorgen voor een lekkere maaltijd.